Tacubo กับสเต็กวากิวย่างฟืนดีกรีมิชลิน กินแล้วจะฟินจนแทบจะบิน!

Friday, March 23, 2018 0 No tags Permalink

พามากินเนื้ออีกแล้วสิครับ วันนี้ผมมาที่ร้านอาหารอิตาเลียนดีกรีมิชลินหนึ่งดาวชื่อ Tacubo ครับ ร้านนี้ตั้งอยู่บริเวณไดคังยาม่า ไม่ใกล้ไม่ไกลจากย่าน 恵比寿 เอบิสึ หนึ่งในบริเวณแห่งความโอชาเระของโตเกียว (แปลไทยว่าสวย, ดูดีมีระดับ) ร้านนี้ตั้งตามชื่อของเชฟเจ้าของร้านคือ Chef Tacubo โดยมีจุดเด่นที่การย่างเนื้อด้วยฟืน ไม่ใช่เตาอบ ไม่ใช่เตาแก้ส ไม่ใช่เตาถ่านแต่เป็นฟืนครับ

ผมรู้จักร้านนี้ผ่านนิตยสารเกี่ยวกับอาหาร โดยบทความที่ว่าเขียนถึงสเต็กเนื้อที่ Chef Tacubo ย่างครับ สเต็กที่ว่านี้ถูกพิสูจน์ด้วยอุปกรณ์ทางวิทยาศาสตร์ว่ามีคะแนนของอุมามิและรสชาติอื่น ๆ สูงที่สุดโดยเปรียบจากเนื้อพันธุ์อื่น, ลำดับการโรยเกลือ, ระยะเวลาที่ใช้ย่าง ประกอบกับข้อมูลอื่น ๆ ที่เหมือนเปิดหน้าต่างโลกของเนื้อให้ผมอีกบานหนึ่งเลยก็ว่าได้ครับ (ไม่รู้ว่าจะมีกี่บานกันแน่นะครับ)

ก่อนจะไปถึงเนื้อผมขอบอกคร่าว ๆ ก่อนว่าร้านนี้เป็นหนึ่งในบรรดาร้านมิชลินที่ผมใช้เวลาจองพอสมควรเพราะว่าทางร้านเปิดจองทุกวันที่ 1 ของเดือนก่อนหน้า ทำให้โทรแทบจะไม่ติดเลย แต่บังเอิญว่าช่วงนี้เริ่มหาเวลาได้เลยถามทางร้านไปว่ามีเวลาไหนว่างบ้าง ไล่มาจนได้ไปทานเนี่ยแหละครับ

อาหารซิมเปิ้ลแต่อร่อยสุด

ร้านอาหารอิตาลีเล็ก ๆ แห่งนี้สร้างความประทับใจให้ผมเป็นอย่างมาก แม้ว่าอิตาลีจะไม่ค่อยมีภาพลักษณ์ของวัตถุดิบสดอร่อยก็จริงแต่ครั้งนี้ผมกลับประทับใจอาหารเรียบง่ายตามตำหรับตำราทั้งสามจานด้านล่างนี้ ไม่ว่าจะเป็นซุปหัวหอม, สลัดปลาหมึก หรือ หน่อไม้ฝรั่งคลุกไข่ออนเซ็น เข้ากลับคอนเซ็ปท์อย่าง More is less เอ้ย Less is more ประจำทศวรรตนี้ก็ว่าได้

Spring Onion Soup [4.5/5]

ซุปหัวหอมนี้ใช้หัวหอมใหม่หรือภาษาญี่ปุ่นเรียกว่า 新玉ねぎ (Shintamanegi)เป็นผักประจำฤดูกาลใบไม้ผลิของญี่ปุ่นโดยจะมีจุดเด่นที่ความหวานไม่เผ็ด เหมาะกับการเอามาทำเป็นสลัดหัวหอมและซุป โดยซุปที่ว่านี้ถูกเสิร์ฟพร้อมกับไข่หอยเม่นและไข่ปลาคาราซุมิ(ไข่ปลาตากแห้ง) รสชาติหวานครีมของซุปหัวหอมผสมกับความเค็มของไข่ปลาตากแห้งและปิดท้ายด้วยรสครีมมี่อย่างไข่หอยเม่นครับ รสชาตินั้นเป็นรสชาติที่อ่อนละมุน มีความกลมกล่อมอย่างบอกไม่ถูก ชนิดที่ว่าเมนูนี้ผมก็ทำเองได้ แต่ไม่มั่นใจเลยว่าจะทำได้อร่อยขนาดนี้รึเปล่าถือว่าประทับใจมาก

Spear squid with eggs [4.5/5]

ครั้งแรกของผมที่ได้ทานไข่ปลาหมึกในญี่ปุ่น แปลกใจที่เป็นร้านอาหารอิตาเลียนนี่สิครับ ไข่ปลาหมึกถ้าเป็นที่ไทยต้องย่างกึ่งดิบกึ่งสุกจิ้มกับน้ำจิ้มซีฟู้ดรสเด็ดก็จริง แต่จานนี้ซอสที่ราดเป็นกระเทียมกับแองโชวี่บด แถมเสิร์ฟพร้อมกับผักรสชาติอ่อน ๆ เซเลรี่ที่ให้ก็ไม่มีความขมมีแต่ความหวานเบา ๆ คอยประคองรสชาติปลาหมึกกับไข่ ที่โดนตัดด้วยกระเทียมและเหยาะด้วยความเค็มกำลังพอดีของแองโชวี่ เป็นอีกหนึ่งจานที่ดูง่ายแต่รสชาติกินใจผมได้อีกแล้ว

จานนี้เสิร์ฟมาพร้อมกับขนมปังโรสแมรี่อบเป็นรูปทรงสี่เหลี่ยมร้อน ๆ กรอบนอกนุ่มใน

White Asparagus [5/5]

เมนูคลาสสิคของฤดูใบไม้ผลิของอาหารตะวันตกคือหน่อไม้ฝรั่งสีขาวที่เอาไปทานคู่กับไข่ออนเซ็นของญี่ปุ่นโรยด้วยชีส อันนี้ดูเหมือนจะธรรมดาแต่เป็นเมนูที่อยากจะขอเพิ่มอีกหนึ่งจานเลยครับ รสชาติหวานของหน่อไม้สีขาวนำพาเราเข้าสู่ฤดูใบไม้ผลิมาแต่ไกล ๆ มีไข่ลวกที่เป็นอาหารที่ทานออกจะบ่อยคอยเชื่อมรสชาติของหน่อไม้ มีกลิ่นของชีสไหม้เข้มๆ คอยเพิ่มมิติและอุมามิให้กับผักสีขาวในจานยอดเยี่ยม เอาไปเลยห้าคะแนนเต็ม

อิตาเลียนนึกถึงพาสต้าจริงเหรอ? [3.5/5]

มากินอาหารอิตาเลียนทั้งทีก็ต้องมีพาสต้าสิครับ เม็ดโกจิเบอร์รี่นี่เป็นทีเด็ดของจานนี้ก็ว่าได้รสชาติหวานอมเปรี้ยวคอยตัดกับความเค็มของพาสต้าในจาน แต่สงสัยเพราะว่าอาหารสามจานแรกทำคะแนนนำขาดไปก่อนแล้วผมเลยไม่ได้ประทับใจอาหารจานนี้มากเท่าไร จนขนาดลืมถ่ายรูปพาสต้าจานที่สองไว้เลย (ขออภัยด้วยครับ) ถึงตรงนี้ตอนผมดราฟท์บล็อกนี้ผมจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าพาสต้าจานที่สองคืออะไร จำได้ลาง ๆ ว่าเป็นพาสต้าเส้นสดเท่านั้น

ส่วนจานที่สามของพาสต้า Bolognese (พาสต้าซอสเนื้อ) นั้นเป็นอาหารปิดท้ายเสิร์ฟหลังสเต็กเนื้อ โดยทางร้านให้เลือกไซส์ตามความอิ่มของท้องได้ ถือว่าดีลที่ค่อนข้างน่าประทับใจเลยทีเดียว เพราะว่าการที่เราจะกินอิ่มเกินไป หรือหิวเกินไปแล้วเดินออกจากร้านก็ส่งผลถึงความพึงพอใจอย่างมาก

Firewood Grilled Steak – เรามาเพื่อสิ่งนี้!! สเต็กย่างฟืนอร่อยที่สุดในชีวิต [5/5]

มาถึงพระเอกของวันนี้ครับ สเต็กเนื้อย่างด้วยฟืน ไม่ใช่เตาแก้ส ไม่ใช่เตาถ่านครับ อย่างที่ได้กล่าวไปข้างต้นว่าผมได้อ่านบทความแล้วก็ทำการจับจองที่นั่งมา ณ ที่นี้ทันที ผมได้ทำการบ้านมาพอสมควรแล้วว่า เนื้อที่ใช้เป็นเนื้อวากิว ไม่ได้ผ่านการดรายเอจ แถม Chef Tacubo จะไม่โรยเกลือ ก่อนการย่างด้วยซ้ำครับ เหตุผลก็เพราะว่าต้องการให้ลูกค้าได้ทานเนื้อที่ชุ่มฉ่ำ การโรยเกลือหรือดรายเอจจะทำให้น้ำในตัวเนื้อลดน้อยลงไป

นอกเหนือจากการโรยเกลือกับดรายเอจแล้ว สเต็กของ Chef Tacubo ยังฉีกอีกหนึ่งข้อของการย่างสเต็กคือการพักเนื้อก่อนเสิร์ฟครับ ผมเองแม้ว่าจะทำสเต็กที่ย่างด้วยเตาอบหรือว่ากระทะก็ตามต้องพักเนื้อไว้อย่างน้อย ๆ 5-15 นาทีทุกครั้งเพราะว่าไม่ใช่ Juice ของเนื้อจะไหลออกตอนหั่น (แม้ว่าจะเป็นดรายเอจก็ยังมีบ้าง) แต่ทว่า Chef Tacubo บอกว่าการย่างด้วยฟืนนั้นไม่ต้องพักเนื้อเพราะว่าด้านบนของเตานั้นเย็น ด้านล่างร้อนการย่างเหมือนใช้ Infrared ย่างด้านล่างเท่านั้น พอพลิกเนื้อไปด้านบนก็จะได้พักครึ่งนึงแทน แล้วแบบนี้ลูกค้าจะได้ทานเนื้อที่ชุ่มฉ่ำแทน

เกริ่นมาสองย่อหน้าแล้วมาถึงตอนทานจริง ๆ มั่งครับ หั่นฉึบ ๆ ไปก็ต้องร้อง “เอ้ย ทำไมเนื้อมันหั่นง่ายจัง” เพราะข้างนอกนั้นกรอบเกรียมไม่คิดว่าด้านในจะนิ่มขนาดนี้ได้ พอได้ทานเข้าไปคำแรกก็ต้องร้อง “อู้วววว” เนื้อนั้นกรอบเกรียมมีกลิ่นไม้ไหม้ด้านนอกก็จริง ด้านในชุ่มฉ่ำด้าน Steak Juice รสชาติของอุมามิเต็มเปี่ยมขนาดนี้ แปลกใจขนาดที่ว่าทำไมเนื้อ Sirloin ถึงมีความชุ่มฉ่ำได้ขนาดที่ว่าสูสีกับเนื้อ Fillet ที่เคยทานมาเลยครับ ด้วยความที่เนื้อเป็นวากิวไขมันแทรกระหว่างเนื้อแดงก็เพิ่มมิติเข้าไปอีกระดับ

ต้องยืนยันอีกครั้งว่าเป็นสเต็กที่ผมคิดว่าอร่อยสุดในชีวิตที่ผมเคยทานมาตอนนี้เลยครับ (FYI, ก่อนหน้านี้ผมยกให้สเต็กร้าน Jean Georges เป็นอันดับหนึ่งมา) อร่อยจนอยากจะยืนขึ้นปรบมือไปซักสามนาทีเลย จากก่อนหน้าที่ว่าประทับใจอาหารเรียบ ๆ ข้างบนแล้ว ร้านนี้เป็นอีกหนึ่งร้านที่จะขึ้นหิ้งร้านที่ผมอยากจะมาอีกทันทีเลยครับ

ทานไปยิ้มแล้วยิ้มอีก เชฟมองเราก็ยิ้มแล้วก็บอกว่า อีกสองเดือนจะมีเนื้อที่ดีกว่านี้และอร่อยกว่านี้อีกนะ ไว้จองมาใหม่นะครับ “มาครับมา เดี๋ยวโทรจองนะครับ” ผมตอบรับปากไปทันที

Far Breton โยเกิร์ตเจลาโต้กับส้มโอ [4/5]

ส้มโอกับขนมอบฝรั่งเศสอบจากข้าวต้ม!! Far Breton เป็นขนมที่ทำจากข้าวต้มมีรสชาติด้านนอกคล้ายขนมปังแต่ด้านในจืดแต่ชุ่มน้ำนุ่มนิ่มเหมือนข้าวต้ม ทานคู่กับส้มโอญี่ปุ่นรสชาติเปรี้ยวกว่าไทย ตัดด้วยเจลาโต้โยเกิร์ต รสชาติอ่อนๆ ของ Far Breton ล้างความอยากเนื้อราวกับบอกเราว่า “พอแล้วนะลูกๆ” อิ่มได้แล้ว “โอเค อิ่มก็ได้ครับ”

Finanche – ฟินันเช่ [4.5/5]

ฟินันเช่หรือที่พี่ไทยเราเรียกว่า “ขนมไข่” เป็นขนมที่อบด้วยเนยไหม้ (ใช่แล้วครับเนยไหม้) อ่านไม่ผิดหรอกครับ การที่จะทำให้ขนมขนิดนี้มีกลิ่นหอมน่าทานต้องรู้จักการไหม้เนยให้มีกลิ่นหอมกำลังดี ร้าน Tacubo ก็ทำมาได้สมบูรณ์แบบตามตำราจริง ๆ ตอกย้ำความชัดเจนว่าอาหารเรียบ ๆ ไม่ต้องหวือหวาก็สามารถประทับอยู่ในใจได้เหมือนกัน

Final Thought

โดยรวมแล้วให้เป็นหนึ่งในร้านที่อร่อยระดับเดียวกับ Florilege ร้านโปรดของผมเลยครับ (แต่คนละสไตล์) เป็นร้านที่ผมอยากจะมาอีกครั้งอย่างแน่นอนครับ ขึ้นอยู่กับกิเลสความอยากเนื้อในใจ ถ้าในมีโอกาสมาโตเกียวก็แนะนำร้านนี้เลยครับ แล้วจะรู้ว่าศักยภาพของวัตถุดิบดี ๆ อย่างผักอร่อย ๆ ข้างบน และแน่นอนว่ารสชาติของสเต็กเนื้อวากิวมันไม่ได้มีแค่เท่าที่ผมเคยรู้มาก่อนเลยครับ โลกของอาหารที่มันยังมีอีกเยอะที่ต้องค้นคว้า

ผมชอบโดยรวม ๆ ของร้านติดอยู่เพียงสองอย่างคือทางร้านกำหนดเวลาของคอร์สไว้คือ 18.00 – 20.30 / 21.00 – 23.30 ซึ่งอาจจะทำให้ลำบากใจขึ้นมานิดนึงสำหรับคนที่คิดจะมาทานตอนหลังเลิกงาน อีกอย่างคือผมไม่ค่อยประทับใจไวน์ที่ทางร้านเสิร์ฟซักเท่าไร แต่แค่ไวน์สามแก้วยังไม่สามารถตัดสินอะไรได้ผมให้ คะแนนรวมไว้ที่ 4.5 / 5 ไว้ก่อนละกันครับ

End

ช่วงนี้ผมจะกลับมาอัพบล็อกอย่างเป็นระยะ ๆ แล้วครับผมสัญญาแบบจริงจัง ส่วนเพจเฟสบุ้คที่เพิ่งเปิดยังคิดว่าออกว่าจะแยกอัพคอนเทนต์ยังไงดีขอเวลาคิดซักพักนะครับ ตอนนี้ผมตุนหัวข้อกับรูปไว้เพียงพอในระดับนึงละครับ ตอนแรกคิดว่าจะอัพสูตรอาหารกับรูปของอาหารที่ทำเสิร์ฟคนที่มาทานที่บ้านด้วย แต่พอเอาเข้าจริงเจอข้อจำกัดของพื้นที่ห้องเลยค่อนข้างลำบากไปหน่อยเพราะฉะนั้นต้องขอยกยอดไว้ก่อนจนกว่าจะหาทางออกได้นะครับ

ตอนนี้ผมก็จะเน้นรีวิวร้านอาหารไปก่อน แล้วจะทำตามสัญญาที่ว่าจะโพสต์อาหารที่ทำพร้อมสูตรแน่ ๆ ในอีกไม่ช้าครับ อ้อ ถ้ามีเรื่องที่อยากจะให้ผมเขียนเรื่องอะไรก็รีเควสต์มาได้นะครับ ผมสัญญาว่าจะพยายามรวบรวมข้อมูลมาเขียนให้ครับ

สำหรับวันนี้ ขอขอบคุณที่แวะเข้ามาอ่านกันจนจบเช่นเคยนะครับ ลาไปก่อนละครับ เจอกันใหม่สัปดาห์หน้าครับ

Comments

comments

No Comments Yet.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *


This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.