• Cuisine[s] Michel Troisgros ประสบการณ์อาหารฝรั่งเศสดีกรีมิชลินสองดาว

    ประสบการณ์ของการรับประทานอาหารแต่ละคนนั้นมีไม่เท่ากัน ผมเชื่อว่าการได้มีโอกาสรับประทานร้านอาหารแพง ๆ นอกเหนือจากการถ่ายรูปลงอินสตราแกรมแล้วคือหนึ่งในการเรียนรู้ที่จะทำอาหารให้อร่อยยิ่งขึ้น โดยเฉพาะอาหารคอร์สดินเนอร์ที่ทุก ๆ จานมีความหมายของมันตั้งแต่ลำดับการเสิร์ฟอาหาร, ปริมาณของอาหาร, รสชาติของอาหาร, การจัดแต่ง หรือแม้กระทั่งการบริการและความรู้ของพนักงานก็มีผลต่อความอร่อยในคอร์สนั้น ๆ

    ครั้งนี้เพื่อการเรียนรู้ผมลงทุนไปร้านมิชลินสองดาวที่มีชื่อว่า Cuisine[s] Michel Troisgros นี่เป็นครั้งแรกที่ผมรีวิวร้านกับอาหาร ระหว่างแนะนำอาหารแต่ละจานผมแทรกความเห็นส่วนตัวไว้ด้วยครับ ขอออกตัวว่าความเห็นส่วนตัวอาจจะถูกใจไม่ถูกใจบ้าง ถ้าพร้อมแแล้วก็ตามมาชมกันได้เลยครับ

    Continue Reading…

  • บันทึกเนื้อ (3) – ห้าสิบวันเปลี่ยนเนื้อแดงแอปเปิ้ลเป็นดำเมี่ยมเยี่ยงถ่าน

    Thursday, March 9, 2017 0 No tags Permalink

    มาวันนี้ผมจะพาไปชมเนื้อหลังจาก 50 วันกันครับหลังจากโพสตัวอย่างเนื้อ 14 วันในบล็อกที่แล้วไปพร้อมกับคอมเม้นท์ผิดหวังของตัวเองที่ว่ารสชาติไม่ค่อยคุ้มค่าต่อการรอคอยซักเท่าไร แต่ก่อนจะร่ายยาวผมเกริ่นไว้ก่อนว่าเนื้อวันนี้คุ้มค่าต่อการรอคอยครับ รายละเอียดเชิญด้านล่างได้เลยครับ

    Continue Reading…

  • บันทึกเนื้อ (2): เนื้อ 2 ชิ้นกับ 2 สัปดาห์ที่ยาวนาน

    Thursday, March 2, 2017 0 No tags Permalink

    หลังจากอดทนกลืนน้ำลายไม่ให้กินเนื้อในตู้เย็นมาได้เป็นเวลาสองสัปดาห์ เวลาอันสมควรที่จะใช้ข้ออ้างว่าอยากลิ้มลองรสชาติของเนื้อสองชิ้นนี้ก็มาถึงแล้ว รอบนี้ผมมีเพื่อน ๆ ผู้ช่วย (หรือผู้มาแชร์ความเสี่ยงรึเปล่าน้อ?) มาช่วยเก็บรูปให้เลยมีรูปมาฝากกันอย่างจัดเต็มกว่าปกติเลยครับ

    ก่อนจะเลื่อนลงไปดูผมเตือนไว้ก่อนว่าถ้านี่เป็นเวลาก่อนนอน เปลี่ยนใจยังทันนะครับ หลบไปนอนก่อนแล้วพรุ่งนี้ค่อยมาอ่านรูปเนื้อยังไม่เปลี่ยนสีไปแน่ๆครับ แต่ถ้าดูตอนนี้ห้ามมาว่าผมชวนให้หิวกลางดึกนะครับ

    Continue Reading…

  • บันทึกเนื้อ (1): ดรายเอจวันแรกกับ The SteakAger

    Wednesday, January 18, 2017 1 , , , , Permalink

    ประมาณ 1 ปีที่แล้วผมได้โพสบล็อกเกี่ยวกับเนื้อที่ผมเอามาดรายเอจแบบงู ๆ ปลา ๆเองในตู้เย็นที่บ้าน ถ้าใครยังไม่เคยอ่านสามารถตามไปดูได้ที่ At Home Dry-Aged Beef ครับ แต่วันนี้ผมมี Gadget ใหม่มาเสริมบารมีตัวเองด้วยมันคือ The SteakAger ครับ ก่อนที่ผมจะเริ่มเขียนโพสต์นี้ไม่กี่วันก่อนหน้านี้เองผมได้เริ่มดรายเอจเนื้อไว้ละครับ ระหว่างรอที่จะได้ลองชิมรสชาติอีกครั้ง ผมเลยชวนเพื่อน ๆ มาทนหิวไปด้วยกับบันทึกดรายเอจซีรี่ย์นี้กั่นครับ

    Continue Reading…

  • เรียนอะไรบ้าง – Quality Learning

    ขอเกริ่นเริ่มก่อนว่าใบประกอบวิชาชีพ​เชฟของญี่ปุ่น (調理師 – Chorishi – เชฟ) ที่ผมจะได้หลังเรียนจบ (ถ้าจบ) ถูกกระทรวงสาธารณะสุขของญี่ปุ่นกำหนดไว้ด้วยเงื่อนไขต่าง ๆ ที่นอกเหนือจากการทำอาหารให้อร่อย วันนี้ผมเลยจะมาเล่าเพื่อที่จะให้ได้ใบประกอบวิชาชีพใบนี้ ผมจะมาเล่าคร่าว ๆ ว่าตอนนี้ผมต้องเรียนอะไรบ้างในโรงเรียนทำอาหาร

    Continue Reading…

  • วัตถุดิบเพื่อความฝันของผม – The Ingredients of My Dream

    Thursday, October 13, 2016 0 , Permalink

    เย็นวันจันทร์ต้นเดือนตุลาคมที่ผ่านมานี้ ผมก้าวเข้ามาสู่เส้นทางแห่งอาหารลึกยิ่งขึ้นกว่าเดิมหลังจากเริ่มต้นด้วยการทำอาหารอย่างงูๆปลาๆมาตลอดสามสี่ปีนี้ ตอนนี้ผมเป็นนักเรียนภาคค่ำของโรงเรียนสอนทำอาหารสายวิชาชีพ​ HATTORI ที่ประเทศญี่ปุ่นแล้ว

    Continue Reading…

  • บันทึกเนื้อ (0) – เนื้อ Dry-Aged แบบฉบับบ้านๆ ลองผิดลองถูก

    เนื่องในโอกาสเฉลิมฉลองเนื้อ Dry-aged ที่ผมแอบเพาะบ่มมาเป็นเวลา 42 วันประกอบกับการที่ต้องอธิบายเพื่อนหลายๆคนสงสัยว่ามันคืออะไร ผมทำไปทำไมก็เลยมาเขียนบล็อกซะเลย ออกตัวก่อนเลยว่าเพิ่งเคยทำเป็นแค่ครั้งที่สองเองครับ วิธีทำก็หาข้อมูลเอาจากเน็ตเนี่ยแหละครับ ถ้าใครสนใจลองกูเกิ้ลดูละกันครับ ผมเองก็อ่านๆมาจากเวปแรกที่กูเกิ้ลหามาให้แหละครับ

    Continue Reading…

  • 26

    Wednesday, November 12, 2014 0 No tags Permalink

    เมื่อสามวันก่อนเป็นวันครบรอบวันเกิดของผมครับ(9 พ.ย.) เริ่มต้นมาแบบนี้ก็แปลกๆดีเหมือนกันแต่ผมก็เข้าสู่ช่วงครึ่งหลังของวัยเลขสองซะละ บล็อกวันนี้จะขอเริ่มจากเหตุการณ์ของวันเกิดปีที่แล้วที่ผมไม่ค่อยได้เล่าให้ใครฟังกับพรข้อเดียวที่ผมอยากได้มาตลอดเวลา ไหนๆก็ไหนก็เลยโพสเป็นบล็อคซะเลย

    Continue Reading…

  • พร(7): บทอวสารของปฐมบท

    Saturday, November 1, 2014 0 No tags Permalink

    หลังจากผมได้ออกไปเที่ยวกับครอบครัวเป็นเวลาสองสัปดาห์ ผมก็กลับเข้าโรงพยาบาลอีกครั้งเป็นครั้งที่สามพร้อมทั้งการตรวจไขกระดูกและการผ่าสายน้ำเกลือ รอต้อนรับกลับ (คุณหมอท่านบอกให้รอไปเที่ยวกลับมาก่อนค่อยตรวจ)

    Continue Reading…

  • พร(6): ก้าวต่อไป

    Sunday, September 7, 2014 0 No tags Permalink

    ช่วงแรกก่อนหน้านี้ผมถูกระงับไม่ให้รับประทานอาหาร แต่เมื่อเริ่มทำเคมีบำบัดคุณหมอบอกว่า ผมสามารถทานได้ถ้าอาหารผ่านความร้อนแล้ว นอกจากจะมีอาการเหมือนตอนล้มป่วย ผมก็แอบนึกในใจว่า “รอบนี้คงไม่ลำบากมากหรอกมั้ง” เพราะมีอาหารให้ทานชีวิตคงมีความสุขกว่ารอบที่แล้วเยอะ

    แต่แล้วผลข้างเคียงอีกอย่างหนึ่งของการทำเคมีบำบัดที่ผมไม่ได้รับรู้ในช่วงก่อนหน้านี้ก็คือ อาการไม่อยากอาหาร ผมไม่เคยเข้าใจอาการนี้มาก่อนจนได้เจอกับตัวเองครับ ผมเคยสงสัยว่าทำไมทุกๆวันพยาบาลต้องถามคำถามซ้ำๆกับผมว่า “มีความอยากอาหารหรือเปล่า” นอกเหนือจากคำถามเกี่ยวกับอาหารทั่วไปเช่น “นอนหลับสนิทมั้ย” หรือ “เจ็บปวดตรงไหนรึเปล่า”

    Continue Reading…

  • พร(5): เดินหน้าต่อไปพร้อมกับโรคมะเร็งเม็ดเลือดขาว

    หลังเดินทางมาถึงโรงพยาบาลในตอนเช้าตามกำหนดการพร้อมสัมภาระที่จัดมาด้วยตัวเองอย่างดีราวกับไปเที่ยว เมื่อขึ้นชั่งน้ำหนักก็ต้องพบกับความตกใจเล็กน้อยเพราะเพียงแค่สี่วันนอกโรงพยาบาลทำเอาน้ำหนักเพิ่มขึ้นถึงสี่กิโลกรัมเทียบกับครั้งล่าสุดที่ชั่งตอนก่อนออกโรงพยาบาลไป

    ซักพักคุณพยาบาลก็เดินมาช่วยยกสัมภาระและพูดว่า “ทางนี้คะ”

    “ไม่ใช่ห้องนี้เหรอครับ” ผมถามขึ้น พร้อมชี้ไปทางขวามือเพราะนึกว่าจะได้เข้าพักห้องเดิม

    Continue Reading…

  • แค่เปลี่ยนวิธีพูดอย่างเดียวก็เกินพอแล้ว

    Wednesday, August 20, 2014 0 No tags Permalink

    เนื่องด้วยวันก่อน (15 สิงหาคม) ผมได้มีโอกาสไปฟังอบรมจากโค้ชชื่อ “ซาซากิ เคนอิจิ” นักเขียนหนังสือขายดีอันดับหนึ่งที่มือชื่อว่า 「伝え方が9割」(แปลตรงๆว่า วิธีพูดเท่ากับ 90 เปอร์เซ็นต์ แต่เนื่องด้วยภาษาที่ต่างกันเลยขออนุญาตไม่แปลตรงตัวในบทความนี้นะครับ) วันนั้นเป็นครั้งแรกที่ผมได้มีโอกาสไปฟังอบรมเป็นภาษาญี่ปุ่นแบบนี้ บอกตามตรงว่าเนื้อหาน่าสนใจมาก เลยคิดว่าน่าจะเอามาแชร์ร่วมๆกัน จึงเริ่มสรุปลงมาเป็นบล็อกนี้ครับ

    Continue Reading…