I’m Graduated from Hattori (1) – เรียนจบจากฮัตโตริแล้วครับ (ภาคทฤษฎี)

Wednesday, April 4, 2018 0 Permalink

เมื่อวันที่ 20 มีนาคมที่ผ่านมา ผมเรียนจบแล้วครับจาก Hattori nutrition college เวลาผ่านไปไวมากตั้งแต่ผมโพสต์บล็อกเริ่มเข้าเรียนภาคค่ำของโรงเรียนแห่งนี้ จนถึงวันนี้ผมได้รับความรู้มากมายเลยอยากจะสรุปให้ฟังว่าผมได้เรียนอะไรมาบ้างตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา รูปแบบที่ผมจะเขียนคือวิชากับสรุปโดยย่อแล้วตามด้วยตัวอย่างเนื้อหาที่ผมประทับใจในแต่ละวิชา

ตอนลองเขียนแล้วเนื้อหาที่อยากเล่าค่อนข้างยาวกว่าที่ตั้งใจไว้ เลยขอแยกเป็นสองตอนแยกตามภาคคือภาคทฤษฎี, ภาคปฏิบัติซึ่งจะตามมาเร็ว ๆ นี้ครับ

Continue Reading…

ว่าด้วยเรื่องของตัวเองในปี 2017 กับคำตอบของอนาคต

หนึ่งปีกำลังจะผ่านไปอีกแล้ว บล็อกตอนนี้เป็นอีกหนึ่งตอนที่ผมจะขอเล่าเรื่อยเปื่อยตามอารมณ์ของตัวเองอีกครั้ง หนึ่งปีที่ผ่านมานี้เป็นปีแห่งความเปลี่ยนแปลงที่มากับตารางเวลาเหนื่อยและยุ่งมากสำหรับตัวผม

ผมย้ายแผนกในบริษัทเปลี่ยนกลับมาเป็นโปรแกรมเมอร์อีกครั้งและใช้เวลาหลังเลิกงานไปเข้าโรงเรียนทำอาหารอย่างจริงจัง (วันธรรมดาหลังเลิกงานตั้งแต่ หกโมงครึ่งถึงสี่ทุ่ม) ยังไม่พอผมก็ดันทุรังไปสมัครเรียนคอร์สเสริมในวันเสาร์ นี่ยังไม่รวมเวลาที่ล็อคไว้ไปออกกำลังกายในเช้าวันอาทืิตย์อีกอัน นี่เป็นตารางคร่าวๆของหนึ่งปีนี้ครับ

จากตารางข้างต้นทำให้ผมเหลือเวลาว่างแค่วันเสาร์บ่ายและอาทิตย์บ่ายในแต่ละสัปดาห์เท่านั้น (ต้องขออภัยมาอีกครั้งต่อเพื่อน ๆ หลาย ๆ คนที่ผมไม่ได้ตอบรับนัดทั้งหลายเนื่องจากเวลาไม่สะดวกจริง ๆ ครับ) ในวันนี้ผมอยากจะหยิบยกเรื่องตัวอย่างพัฒนาการที่ผมได้เรียนรู้กับกิจวัตรที่เปลี่ยนไปของผม (แน่นอนว่าเป็นเรื่องของอาหารทั้งสองอย่าง) พร้อมกับตอบคำถามยอดฮิตเกี่ยวกับร้านอาหารในอนาคตของผมมาให้อ่านกันครับ

Continue Reading…

26

Wednesday, November 12, 2014 0 No tags Permalink

เมื่อสามวันก่อนเป็นวันครบรอบวันเกิดของผมครับ(9 พ.ย.) เริ่มต้นมาแบบนี้ก็แปลกๆดีเหมือนกันแต่ผมก็เข้าสู่ช่วงครึ่งหลังของวัยเลขสองซะละ บล็อกวันนี้จะขอเริ่มจากเหตุการณ์ของวันเกิดปีที่แล้วที่ผมไม่ค่อยได้เล่าให้ใครฟังกับพรข้อเดียวที่ผมอยากได้มาตลอดเวลา ไหนๆก็ไหนก็เลยโพสเป็นบล็อคซะเลย

Continue Reading…

พร(7): บทอวสารของปฐมบท

Saturday, November 1, 2014 0 No tags Permalink

หลังจากผมได้ออกไปเที่ยวกับครอบครัวเป็นเวลาสองสัปดาห์ ผมก็กลับเข้าโรงพยาบาลอีกครั้งเป็นครั้งที่สามพร้อมทั้งการตรวจไขกระดูกและการผ่าสายน้ำเกลือ รอต้อนรับกลับ (คุณหมอท่านบอกให้รอไปเที่ยวกลับมาก่อนค่อยตรวจ)

Continue Reading…

พร(6): ก้าวต่อไป

ช่วงแรกก่อนหน้านี้ผมถูกระงับไม่ให้รับประทานอาหาร แต่เมื่อเริ่มทำเคมีบำบัดคุณหมอบอกว่า ผมสามารถทานได้ถ้าอาหารผ่านความร้อนแล้ว นอกจากจะมีอาการเหมือนตอนล้มป่วย ผมก็แอบนึกในใจว่า “รอบนี้คงไม่ลำบากมากหรอกมั้ง” เพราะมีอาหารให้ทานชีวิตคงมีความสุขกว่ารอบที่แล้วเยอะ

แต่แล้วผลข้างเคียงอีกอย่างหนึ่งของการทำเคมีบำบัดที่ผมไม่ได้รับรู้ในช่วงก่อนหน้านี้ก็คือ อาการไม่อยากอาหาร ผมไม่เคยเข้าใจอาการนี้มาก่อนจนได้เจอกับตัวเองครับ ผมเคยสงสัยว่าทำไมทุกๆวันพยาบาลต้องถามคำถามซ้ำๆกับผมว่า “มีความอยากอาหารหรือเปล่า” นอกเหนือจากคำถามเกี่ยวกับอาหารทั่วไปเช่น “นอนหลับสนิทมั้ย” หรือ “เจ็บปวดตรงไหนรึเปล่า”

Continue Reading…